Wes Craven'in ilk uzun metrajlı filmi olan The Last House on the Left (1972), korku sinemasında bir dönüm noktasıdır. Film, doğum günü için şehre giden iki genç kızın, Mari Collingwood ve arkadaşı Phyllis'in, esrar bulmaya çalışırken psikopat bir çete tarafından kaçırılmasını konu alır. Krug ve adamları tarafından ormanda esir alınan kızlara yapılan vahşi saldırılar, izleyiciyi derinden sarsan gerilim dolu sahnelerle aktarılır.

Filmin ikinci yarısında ise olaylar beklenmedik bir şekilde döner. Yaralı halde kaçmayı başaran Mari'nin ailesinin evine sığınmasıyla, ebeveynler çetenin peşine düşer. İntikam teması, bu noktada ön plana çıkarak filmin temel dinamiğini oluşturur. John Collingwood ve eşi, kızlarının başına gelenleri öğrendiklerinde, adaleti kendi elleriyle sağlamak için harekete geçerler.

Oyunculuk performansları, özellikle David Hess'in canlandırdığı Krug karakteri üzerinden şiddetin soğuk yüzünü yansıtırken, aile üyelerinin çaresizlik ve öfke dolu tepkileri izleyiciyi filmin içine çeker. Wes Craven'in ham ve gerçekçi yönetimi, dönemin sosyal eleştirilerini de barındırarak filmi sıradan bir korku yapımı olmaktan çıkarır.

The Last House on the Left, izlenmesi gereken bir film çünkü modern korku sinemasının temellerini atan yapımlardan biridir. Gerilimi yavaş yavaş artıran anlatımı, sarsıcı sahneleri ve insan doğasına dair karanlık sorgulamalarıyla, türün hayranları için vazgeçilmez bir klasiktir. Film, şiddetin döngüselliğini ve intikamın ahlaki boyutlarını sorgularken, izleyiciyi rahatsız edici ama bir o kadar da düşündürücü bir deneyime davet ediyor.