Hirokazu Kore-eda'nın yönettiği 2008 yapımı 'Still Walking' (Aruitemo aruitemo), Japon aile dramının incelikli bir başyapıtı olarak izleyiciyi sarıp sarmalıyor. Film, büyük oğullarını trajik bir kazada kaybetmiş yaşlı bir çiftin evinde, yıllık anma günü için toplanan ailenin bir gününü konu alır. Görünürde sıradan bir aile buluşması, altında yatan pişmanlıklar, kırgınlıklar, nesiller arası çatışmalar ve sessiz sevgi gösterileriyle derin bir insanlık durumuna dönüşür.

Kore-eda'nın minimalist ve doğal anlatımı, karakterlerin iç dünyalarını diyaloglardan çok sessiz bakışlar, ev içindeki ritüeller ve doğal seslerle aktarır. Oyunculuklar son derece gerçekçi ve samimidir; özellikle ailenin patriği rolündeki Yoshio Harada ve annesi canlandıran Kirin Kiki'nin performansları unutulmazdır. Hiroyuki Sanada ve Yui Natsukawa ise kendi ailesini kurmuş, babasıyla mesafeli ilişkisi olan ikinci oğul çiftini mükemmel bir incelikle yansıtır.

'Still Walking', epik olay örgülerine veya şok edici twist'lere başvurmadan, gündelik hayatın içindeki olağanüstü anları yakalayarak izleyiciyi derinden etkiler. Zamanın akışı, hatıraların ağırlığı ve aile bağlarının karmaşık doğası üzerine düşündürücü bir filmdir. Sade görüntüleri, huzurlu müzikleri ve evrensel temalarıyla sadece bir Japon ailesinin değil, her ailenin hikâyesine dokunur. Sessizliğin gücüne inanan, karakter odaklı sinemadan keyif alan her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir eser. Bu dokunaklı yolculuk, hayatın küçük adımlarla ve kabullenmeyle nasıl 'hâlâ yürüdüğünü' hatırlatıyor.