Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşıklığını anlatıyor. Film, boşanmış ve orta yaş krizindeki televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hikayesini merkezine alıyor. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkarken, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile beklenmedik bir şekilde yakınlaşır. Bu durum, karakterlerin aşk, sadakat, entelektüellik ve olgunluk arayışları arasında gidip geldiği, içinden çıkılmaz bir duygusal labirent yaratır.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda 1970'ler New York entelektüel ortamının keskin bir portresidir. Diane Keaton'ın canlandırdığı Mary karakteri, güvensiz ve entelektüel bir kadın olarak unutulmaz bir performans sergiler. Mariel Hemingway ise yaşının ötesinde bir olgunluk gösteren Tracy rolüyle dikkat çeker. Woody Allen'ın senaryosu, mizah ve hüzün dengesini ustalıkla kurarken, Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi şehre adeta bir aşk mektubu niteliğinde.

Film, ilişkilerdeki yaş farkı, sanatçı sorumluluğu ve 'anlam arayışı' gibi temaları işler. Gershwin'in müzikleriyle bezeli sahneler, New York'un romantik bir karakter olarak sunulmasını sağlar. Manhattan, akıcı diyalogları, derin karakterleri ve zamanın ruhunu yakalayan atmosferiyle izleyiciyi hem düşündürür hem de eğlendirir. Sinema tarihinin en ikonik şehir portrelerinden birini sunan bu filmi, insan ilişkilerinin incelikli bir analizi için mutlaka izlemelisiniz.